tis lang geleden dat ik nog eens iets geschreven heb…
maar ik ga de schade nu proberen in te halen.
Zaterdag 2/8 zijn we naar Pulau Ketam of het krabbeneiland geweest, nadat mama en papa goed uitgeslapen hadden na jetlag:-)! Eerst een autorit naar port kelang, en daar de boot op naar pulau ketam langs de mangrooven! Deze keer zijn we niet ziek geworden op de boot! goed he!
blad-steen-schaar in Maleisie
Het krabbeneiland is zo een eilandje op paalwoningen…we waren toch allemaal zeer hard onder de indruk, geweldig kan ik het niet echt noemen, maar het was toch indrukwekkend! Eigenlijk nog veel armoede en desondanks zijn die mensen toch gelukkig!
onze boot
het eilandje
het strand
Er rijden daar uiteraard geen auto’s, maar je kan daar wel fietsten huren en een hele dag rondgaan.
de fietsen te huur
hier worden de fietsen opgehaald
Wij waren maar aan de late kant aangekomen en moesten zeker laatste boot terug hebben, dus zijn gewoon wat rondgewandeld! Uiteraard zijn we eerst krab gaan eten! Heerlijk! Dat gepruts…maar echt lekker!
de verse krab
rara welke hebben wij gekozen:-)
de attributen
krab met gember
krab met zoetzure saus
lekker smikkelen en smukkelen
lekker smikkelen en smukkelen 2
Het was natuurlijk heet daar, en dat was voor mama en papa precies toch wat wennen, miet en tom en ik waren daar toch al wat meer aan gewoon!
een straatje daar
ook hier verkopen ze Durian
de plaatselijke “Lourdes-grot”
en natuurlijk een tempel
een schipper
een vriendelijke man, die we zeker 3 keer gepasseerd zijn
spelende kinderen
en volwassenen
Al die huizen op palen, al de afval ligt daar gewoon in het water, en toch staan daar nog sjieke huisjes tussen, naast de wat armere sloppen.
zo zien alle huisjes er daar uit
of zo
de slippers voor de deur
de paalwoningen
Elk huisje zijn eigen bidruimte, de chinezen elk hun klein altaartje vanvoor, en dan nog als je in de huizen binnenkijkt…het grootste deel van hun huis wordt in beslag genomen door plaats om te bidden.
wij zeggen “elk huisje heeft zijn kruisje”
wat zouden ze hier zeggen?
de haven
tijd om afscheid te nemen
Na een rustige boottocht terug naar huis en gezellig hier brood gegeten!
Zondag zijn we met z’n allen richting KL getrokken! We hadden in de touristische boekjes gelezen dat we naar Berjaya times square moesten, zo een beetje gelijk times square in NY…viel dat even tegen, berjaya times square is gewoon een mega shoppingscentrum, wel indrukwekkend hoor, 10 verdiepen! en heel proper, maar niet zoals we gedacht hadden:-)
de buitenkant van Berjaya Times Square
weerspiegeling ervan
ingang
de 10 verdiepen
inkomhal
enige toeristen de weg aan het zoeken
De volgende halte in ons plan was de enige winkelstraat in KL zoals wij ze kennen, we dachten zowat de avenue louise van KL…helaas ook dat was een afknapper…het is een winkelstraat ja en niet in een shoppingscentra, the place to be here, maar het was gewoon een chaotische winkelstrraat met vele souveniersshopjes! Een heel groot contrast in alle geval met de dag voordien…die chaos en weelde in de stad en de armoede en toch misschien iets meer structuur op dat krabbeneiland!
maar toch overal zijn er geruste mensen
Dan zijn we naar de Masjid Negara of nationale moskee geweest…is een van de modernste moskeen van maleisie! Natuurlijk als niet-moslims moesten we ons weer verkleden, we mochten ook maar langs 1 specifieke ingang binnen, de toeristeningang, ook pas als het gebed gedaan was, pas vanaf 15u! Het is wel een sjieke moskee, heel modern…allemaal zo wit en dan toch enige glitter vanbinnen waar gebeden wordt, daar mogen wij uiteraard niet binnen! De vrouwen hebben zo een klein hoekje apart om te gaan bidden, zo een beetje zielig eigenlijk hoor! Toch heeft een moskee vanbinnen meer eenvoud dan een indische tempel, dat is echt pure kitsch. Van een moskee binnen te gaan kan je echt nog wel rustig worden!
dit was duidelijk niet onze ingang
juiste ingang gevonden, maar nog wat wachten geblazen, ondertussen kiekjes tijd:
het rituele handenwassen
de moskee langs voorkant
het uitzicht vanaan de moskee
eindelijk tijd om binnen te gaan
papa had nog wat hulp nodig…
en dan entrez…
iedereen bidt op zijn eigen manier duidelijk
entrez of toch tot op zekere hoogte…hier mogen wij als niet moslims uiteraard niet binnen
de hal ervoor had ook wel iets
hier zien jullie ze wat beter
De butterfly park, een deeltje van de lake gardens is de volgende halte, tom kan daar zijn vlinderhartje nog eens ophalen! gelukkig hangt daar in het groot op dat je geen vlinders mag meepakken!:-) Zo grote vlinders dat ze hier hebben, en zo kleurrijk, heel mooi! Er fotos van trekken was wel niet altijd zo simpel, volgens de experts:-)
ik weet ook niet meer hoe welke vlinder precies heet, dus vandaar hier gewoon de fotos zonder commentaar
’s avonds hebben we papa, mama en miet nog een leuke opdracht gegeven: we zijn naar avondmarktje in Tam Tun Dr Ismael (TTDI) en zij moesten eten zorgen voor die avond! Eerst toch lichtjes wat paniek in hun ogen: oei oei en wij kennen hier niks, maar ze hebben dat goed gedaan hoor! Op dat marktje kan je niet alleen groenten,fruit (waarvan de typische durian-geur je tegemoet komt uiteraard), vlees en vis kopen, maar zijn er ook een hele hoop kraampjes met mensen die het eten maken!
een etenskraampje
kennismaking met wat tropische fruitsoorten:
de rambutan
ik weet de naam hiervan niet meer, ook net zoals de rambutan een soort lychi
dragonfruit
the queen of fruit: mango steam
the king of fruit: durian
de bekende ikan billis, een soort gedroogde inktvisjes, dit is geen fruit meer uiteraard
iemand een stukje vlees?
een nootje
wat rietsap, hier zie je hoe ze het maken…wij zijn er niet zo wild van
gegrilde mais
otta otta…in bananenbladeren gegrilde rijst met curry of vis of whatever
en de sate-kes!
Ze zijn met verve geslaagd in hun opdracht in alle geval! wij hebben lekker gegeten! De tafel buiten op het terras gezet en ondertussen van het uitzicht genoten!
en zo hebben wij weer een leuk weekend gehad!
dikke merci
tom en tine






































































